Tien jaar geleden begon ik samen met Stephanie Raber met iets wat toen nog nauwelijks bestond: een beweging die dyslexie niet benadert als stoornis, maar als een anders werkend brein - met specifieke uitdagingen én kwaliteiten.

‘HOI, ik ben Lisa. Ik ben juf, student en iemand die nieuwsgierig is naar mensen. En ik ben dyslectisch.’ Ze zegt het rustig, bijna vanzelfsprekend. Maar zo vanzelfsprekend voelde dat lange tijd niet. Want op de basisschool leerde Lisa vooral één ding: dat er iets was wat anderen wél konden en zij niet. ‘Die hele schooltijd draait om lezen en spelling. En juist dat kon ik niet goed. Dat voelde als falen.’ Tegenwoordig staat ze zelf voor de klas.

In de loop van 2026, het jaar dat HOI 10 jaar bestaat, zullen we 10 prachtige verhalen delen. Blijf dus aangehaakt en kom binnenkort weer terug op deze pagina!